pantheïst
zelfstandig naamwoord ˌpɑnteˈjɪstBetekenis
- iemand die die ervan uitgaat dat alles (en iedereen) goddelijk is
Hoe spreek je pantheïst uit?
/ˌpɑnteˈjɪst/
Pantheïst bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| e | veel |
| j | ja |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| pantheïsten | meervoud |
Herkomst
van Engels pantheist, gespeld met een trema volgens spellingregel 7.A
Woordfamilie van pantheïst
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| pantheïsten | meervoud | pantheïst |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pantheïst zijn vastgelegd.