antagonist
zelfstandig naamwoord ɑntaɣoˈnɪstBetekenis
- tegenwerkend middel of orgaan
- (film) belangrijkste tegenspeler (in een conflict)
Hoe spreek je antagonist uit?
/ɑntaxoˈnɪst/
Antagonist bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| a | maan |
| x | acht |
| o | boot |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- belangrijkste tegenspeler (in een conflict)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| antagonisten | meervoud |
| antagonistje | verkleinwoord, enkelvoud |
| antagonistjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘tegenstander’ voor het eerst aangetroffen in 1689
Woordfamilie van antagonist
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| antagonisten | meervoud | antagonist |
| antagonistje | verkleinwoord | antagonist |
| antagonistjes | verkleinwoord meervoud | antagonist |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van antagonist zijn vastgelegd.