comparatist
zelfstandig naamwoord ˌkɔmparaˈtɪstBetekenis
- beoefenaar van, deskundige op het gebied van de comparatief|comparatieve taalwetenschap of literatuurwetenschap
Hoe spreek je comparatist uit?
/ˌkɔmparaˈtɪst/
Comparatist bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| m | maan |
| p | pak |
| a | maan |
| r | rood |
| t | tak |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- beoefenaar van, deskundige op het gebied van de comparatieve taalwetenschap of literatuurwetenschap
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| comparatisten | meervoud |
Herkomst
van het Latijnse 'comparare' compareren (vergelijken) (met het voorvoegsel com-) met het achtervoegsel -ist
Woordfamilie van comparatist
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| comparatisten | meervoud | comparatist |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van comparatist zijn vastgelegd.