opportunist
zelfstandig naamwoord /ɔpɔrtyˈnɪst/Betekenis
- iemand die profijt trekt van de omstandigheden zonder rekening te houden met principes of moraal
Hoe spreek je opportunist uit?
/ɔpɔrtyˈnɪst/
Opportunist bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɔ | bot |
| p | pak |
| r | rood |
| t | tak |
| y | fuut |
| n | nek |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| opportunisten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord van Frans opportuniste, in de betekenis van ‘die zonder beginsel handelt’ voor het eerst aangetroffen in 1847
Woordfamilie van opportunist
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| opportunisten | meervoud | opportunist |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van opportunist zijn vastgelegd.