ril
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord, werkwoord rɪlBetekenis
- groeve, geul
- natuurlijke waterloop
- rug tussen voren
- schuw
Hoe spreek je ril uit?
/rɪl/
Ril bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| r | rood |
| ɪ | pit |
| l | land |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- groef, geul (in papier, karton e.d.)
- rug [6] tussen voren [2]
- grondstrook naast veengebied
- lange en smalle groef aan het maanopppervlak
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| rillen | meervoud |
| rilletje | verkleinwoord, enkelvoud |
| rilletjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van rillen
- gebiedende wijs van rillen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van rillen
Vervoeging van ril
rilhele werkwoord
Woordfamilie van ril
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| riller | woordvorm | ril |
| rillere | woordvorm | ril |
| rillers | woordvorm | ril |
| rilletje | verkleinwoord | ril |
| rilletjes | verkleinwoord meervoud | ril |
| rils | woordvorm | ril |
| rilst | woordvorm | ril |
| rilste | woordvorm | ril |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ril zijn vastgelegd.