publiek
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord /pyˈblik/Betekenis
- een groep toeschouwers
- vrij toegangelijk, openbaar
- wat het publiek aangaat
Hoe spreek je publiek uit?
/pyˈblik/
Publiek bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| y | fuut |
| b | bak |
| l | land |
| i | riet |
| k | kat |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — neuter
- een groep toeschouwers; groep bezoekers
- groep mensen in het algemeen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| publieken | meervoud |
| publiekje | verkleinwoord, enkelvoud |
| publiekjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘openbaar’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1548
Woordfamilie van publiek
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| publieke | woordvorm | publiek |
| publieken | meervoud | publiek |
| publieker | woordvorm | publiek |
| publiekere | woordvorm | publiek |
| publiekers | woordvorm | publiek |
| publiekje | verkleinwoord | publiek |
| publiekjes | verkleinwoord meervoud | publiek |
| publieks | woordvorm | publiek |
| publiekst | woordvorm | publiek |
| publiekste | woordvorm | publiek |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van publiek zijn vastgelegd.