karakteristiek
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord kaˌrɑktərɪsˈtikBetekenis
- typerende eigenschap, waarmee iets of iemand zich onderscheidt van andere(n).
- kenmerkend, tekenend.
Hoe spreek je karakteristiek uit?
/kaˌrɑktərɪsˈtik/
Karakteristiek bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de vijfde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| a | maan |
| r | rood |
| ɑ | bad |
| t | tak |
| ə | de |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| i | riet |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| karakteristieken | meervoud |
| karakteristiekje | verkleinwoord, enkelvoud |
| karakteristiekjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘kenmerkend’ voor het eerst aangetroffen in 1792
Woordfamilie van karakteristiek
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| karakteristieke | woordvorm | karakteristiek |
| karakteristieken | meervoud | karakteristiek |
| karakteristieker | woordvorm | karakteristiek |
| karakteristiekere | woordvorm | karakteristiek |
| karakteristiekers | woordvorm | karakteristiek |
| karakteristiekje | verkleinwoord | karakteristiek |
| karakteristiekjes | verkleinwoord meervoud | karakteristiek |
| karakteristieks | woordvorm | karakteristiek |
| karakteristiekst | woordvorm | karakteristiek |
| karakteristiekste | woordvorm | karakteristiek |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van karakteristiek zijn vastgelegd.