antiek
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ɑnˈtikBetekenis
- oude kunst-, sier- en gebruiksvoorwerpen, die verzameld en verhandeld worden
- oud, maar waardevol
- met betrekking tot de klassieke Grieks-Romeinse oudheid
Hoe spreek je antiek uit?
/ɑnˈtik/
Antiek bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| i | riet |
| k | kat |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| (*) | meervoud |
Herkomst
via Frans antique bn van Latijn antiquus bn in de betekenis van ‘afkomstig uit de Griekse of Romeinse Oudheid, afkomstig uit oude tijden’ voor het eerst aangetroffen in 1553
Woordfamilie van antiek
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| antieke | woordvorm | antiek |
| antieker | woordvorm | antiek |
| antiekere | woordvorm | antiek |
| antiekers | woordvorm | antiek |
| antieks | woordvorm | antiek |
| antiekst | woordvorm | antiek |
| antiekste | woordvorm | antiek |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van antiek zijn vastgelegd.