canoniek
bijvoeglijk naamwoord ˌkanoˈnikBetekenis
- standaard deel uitmakend van of overeenstemmend met een bepaalde canon
- kerkrechtelijk
- standaard voorgeschreven
Hoe spreek je canoniek uit?
/ˌkanoˈnik/
Canoniek bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| a | maan |
| n | nek |
| o | boot |
| i | riet |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| canonieke | verbogen, stellende trap |
| canonieker | onverbogen, vergrotende trap |
| canoniekere | verbogen, vergrotende trap |
| canoniekers | partitief, vergrotende trap |
| canonieks | partitief, stellende trap |
| canoniekst | onverbogen, overtreffende trap |
| canoniekste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘tot het kerkelijk gebruik behorend’ voor het eerst aangetroffen in 1619
Woordfamilie van canoniek
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| canonieke | verbogen vorm | canoniek |
| canonieker | vergrotende trap | canoniek |
| canoniekere | verbogen vergrotende trap | canoniek |
| canoniekers | partitieve vergrotende trap | canoniek |
| canonieks | partitive, positive | canoniek |
| canoniekst | uninflected, superlative | canoniek |
| canoniekste | inflected, superlative | canoniek |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van canoniek zijn vastgelegd.