komiek
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord koˈmikBetekenis
- iemand die een publiek vermaakt door ze aan het lachen te brengen
- lachlust opwekkend
Hoe spreek je komiek uit?
/koˈmik/
Komiek bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| o | boot |
| m | maan |
| i | riet |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| komieken | meervoud |
| komiekje | verkleinwoord, enkelvoud |
| komiekjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘grappig’ voor het eerst aangetroffen in 1653
Woordfamilie van komiek
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| komieke | woordvorm | komiek |
| komieken | meervoud | komiek |
| komieker | woordvorm | komiek |
| komiekere | woordvorm | komiek |
| komiekers | woordvorm | komiek |
| komiekje | verkleinwoord | komiek |
| komiekjes | verkleinwoord meervoud | komiek |
| komieks | woordvorm | komiek |
| komiekst | woordvorm | komiek |
| komiekste | woordvorm | komiek |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van komiek zijn vastgelegd.