politiek
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord /poliˈtik/Betekenis
- datgene dat gerelateerd is aan het besturen van een land
- beleid (m.n. van een landelijke of lokale regering)
- manier van optreden, handelwijze
- de gezamenlijke politici
- betreffende de politiek
- tactisch
Hoe spreek je politiek uit?
/poliˈtik/
Politiek bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| o | boot |
| l | land |
| i | riet |
| t | tak |
| k | kat |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- datgene wat gerelateerd is aan het besturen van een samenleving
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘staatkundig’ voor het eerst aangetroffen in 1548
Woordfamilie van politiek
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| politieke | woordvorm | politiek |
| politiekere | woordvorm | politiek |
| politieks | woordvorm | politiek |
| politiekst | woordvorm | politiek |
| politiekste | woordvorm | politiek |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van politiek zijn vastgelegd.