knop
zelfstandig naamwoord knɔpBetekenis
- klein, meestal rond, uitstekend deel van een apparaat bedoeld om in te drukken ter besturing ervan
- het begin van een uitloper zoals tak, blad of bloem van een plant
- uiteinde van een steekwapen aan de kant van het handvat
Hoe spreek je knop uit?
/knɔp/
Knop bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| n | nek |
| ɔ | bot |
| p | pak |
zelfstandig naamwoord — masculine
- begin van een uitloper zoals tak, blad of bloem van een plant
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| knopje | verkleinwoord, enkelvoud |
| knopjes | verkleinwoord, meervoud |
| knoppen | meervoud |
Herkomst
erfwoord, via Middelnederlands cnop of cnoop van Oudnederlands knop, in de betekenis van ‘rond voorwerp als versiering, bescherming of handvat’ aangetroffen vanaf 1240, in de betekenis "knobbel" vanaf 1122
Woordfamilie van knop
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| knopje | verkleinwoord | knop |
| knopjes | verkleinwoord meervoud | knop |
| knoppen | meervoud | knop |
| geknopt | woordvorm | knoppen |
| geknopte | woordvorm | knoppen |
| knoppe | woordvorm | knoppen |
| knoppend | woordvorm | knoppen |
| knoppende | woordvorm | knoppen |
| knopt | woordvorm | knoppen |
| knopte | woordvorm | knoppen |
| knopten | woordvorm | knoppen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van knop zijn vastgelegd.