habitat
zelfstandig naamwoord ˈhabiˌtɑtBetekenis
- het natuurlijke leefgebied van een organisme
Hoe spreek je habitat uit?
/ˈhabiˌtɑt/
Habitat bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| a | maan |
| b | bak |
| i | riet |
| t | tak |
| ɑ | bad |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| habitatje | verkleinwoord, enkelvoud |
| habitatjes | verkleinwoord, meervoud |
| habitats | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘natuurlijk woongebied’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1939
Woordfamilie van habitat
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| habitatje | verkleinwoord | habitat |
| habitatjes | verkleinwoord meervoud | habitat |
| habitats | meervoud | habitat |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van habitat zijn vastgelegd.