epicurist
zelfstandig naamwoord ˌepikyˈrɪstBetekenis
- volgeling van Epicurus, die leerde dat het geluk van personen het hoogste goed in het menselijk leven is
- genotzuchtig persoon
Hoe spreek je epicurist uit?
/ˌepikyˈrɪst/
Epicurist bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| e | veel |
| p | pak |
| i | riet |
| k | kat |
| y | fuut |
| r | rood |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| t | tak |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| epicuristen | meervoud |
Herkomst
eponiem, met het achtervoegsel -ist afgeleid van de naam in het Latijn van de Griekse wijsgeer uit de 4e eeuw v.Chr. Epicurus
Woordfamilie van epicurist
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| epicuristen | meervoud | epicurist |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van epicurist zijn vastgelegd.