berin
zelfstandig naamwoord be'rɪnBetekenis
- vrouwelijk lid van de berenfamilie
Hoe spreek je berin uit?
/beˈrɪn/
Berin bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| e | veel |
| r | rood |
| ɪ | pit |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- vrouwelijk dier uit de berenfamilie, Ursidae
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| berinnen | meervoud |
| berinnetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| berinnetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘wijfjesbeer’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1287
Woordfamilie van berin
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| berinnen | meervoud | berin |
| berinnetje | verkleinwoord | berin |
| berinnetjes | verkleinwoord meervoud | berin |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van berin zijn vastgelegd.