holenbeer
zelfstandig naamwoordBetekenis
- Ursus spelaeus, een grote berensoort, kwam in Europa voor in het Pleistoceen
zelfstandig naamwoord — masculine
- Ursus spelaeus was een grote berensoort die leefde tijdens het Pleistoceen. Hij kwam voor in grote delen van Europa, van het zuiden van Engeland tot in de Kaukasus. De mannelijke exemplaren konden tot 3,5 meter hoog zijn wanneer ze op hun achterpoten stonden en tot rond 600 kilo wegen. Dit is ongeveer drie keer het gewicht van een doorsnee Europese bruine beer en even zwaar als de grootste hedendaagse beren, er waren ook exemplaren van 1000 kilo. De holenbeer en de bruine verschilden niet alleen in grootte, maar weken ook in andere opzichten van elkaar af. Zo werd de holenbeer onder meer gekenmerkt door een minder geprononceerde snuit en een lager voorhoofd. Zijn voorpoten waren langer en sterker dan zijn achterpoten. De holenbeer at hoofdzakelijk plantaardig voedsel
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| holenbeertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| holenbeertjes | verkleinwoord, meervoud |
| holenberen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van hol zn en beer zn met het invoegsel -en-
Woordfamilie van holenbeer
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| holenbeertje | verkleinwoord | holenbeer |
| holenbeertjes | verkleinwoord meervoud | holenbeer |
| holenberen | meervoud | holenbeer |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van holenbeer zijn vastgelegd.