benjamin
zelfstandig naamwoord ˈbɛɲaˌmɪnBetekenis
- jongste of jongere in een gezin, kring, gezelschap of vereniging
- lieveling, troetelkind
Hoe spreek je benjamin uit?
/ˈbɛnjaˌmɪn/
Benjamin bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| j | ja |
| a | maan |
| m | maan |
| ɪ | pit |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| benjaminnetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| benjaminnetjes | verkleinwoord, meervoud |
| benjamins | meervoud |
Herkomst
eponiem van Benjamin en , vernederlandste vorm van Hebreeuws בִּנְיָמִין en , in de Bijbel de jongste zoon van Jakob (aartsvader) en Rachel , in de betekenis van ‘jongste zoon’ voor het eerst aangetroffen in 1649
Woordfamilie van benjamin
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| benjaminnetje | verkleinwoord | benjamin |
| benjaminnetjes | verkleinwoord meervoud | benjamin |
| benjamins | meervoud | benjamin |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van benjamin zijn vastgelegd.