tin
zelfstandig naamwoord tɪnBetekenis
- scheikundig element met symbool Sn en atoomnummer 50; het is een zilvergrijs overgangsmetaal
- (VK) blik
- scheikundig element met atoomnummer 50; het is een zilvergrijs overgangsmetaal
- tien
- vertrouwen
- informeren
Hoe spreek je tin uit?
/tɪn/
Tin bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| ɪ | pit |
| n | nek |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- elk van de opstaande delen van de getande bovenkant van (oude) verdedigingsmuren
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tinnen | enkelvoud |
| tinnetje | verkleinwoord |
| tinnetjes | verkleinwoord, enkelvoud |