wrijvingskracht
zelfstandig naamwoord ˈwrɛivɪŋsˌkrɑxtBetekenis
- de oorzaak van de vertraging van een bewegend voorwerp wanneer het met zijn oppervlak langs iets anders schuift, opgevat als een kracht
Hoe spreek je wrijvingskracht uit?
/ˈwrɛivɪŋsˌkrɑxt/
Wrijvingskracht bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| r | rood |
| ɛi | trein |
| v | vis |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| s | sok |
| k | kat |
| ɑ | bad |
| x | acht |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wrijvingskrachten | meervoud |
Herkomst
samenstelling van wrijving zn en kracht zn met het invoegsel -s-
Woordfamilie van wrijvingskracht
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wrijvingskrachten | meervoud | wrijvingskracht |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wrijvingskracht zijn vastgelegd.