lorentzkracht
zelfstandig naamwoord ˈlorɛntsˌkrɑxtBetekenis
- de kracht die een bewegende elektrische lading ondervindt in een magnetisch veld.
Hoe spreek je lorentzkracht uit?
/ˈlorɛntsˌkrɑxt/
Lorentzkracht bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| o | boot |
| r | rood |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| t | tak |
| s | sok |
| k | kat |
| ɑ | bad |
| x | acht |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- kracht die een bewegende elektrische lading ondervindt in een magnetisch veld
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| Lorentz-kracht | |
| lorentzkrachten | meervoud |
Herkomst
eponiem, samenstelling van Lorentz en en kracht zn , naar de de 19e-eeuwse Nederlandse natuurkundige H.A. Lorentz die deze kracht in 1895 voor het eerst volledig beschreef; in de betekenis van ‘natuurkundige kracht’ voor het eerst aangetroffen in 1953
Woordfamilie van lorentzkracht
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| Lorentz-kracht | feminine, masculine | lorentzkracht |
| lorentzkrachten | meervoud | lorentzkracht |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van lorentzkracht zijn vastgelegd.