stronk
zelfstandig naamwoordBetekenis
- boomstronk (stobbe), onderste dikke stamdeel van een boom.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stronken | meervoud |
| stronkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| stronkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘boomstomp’ voor het eerst aangetroffen in 1350
Woordfamilie van stronk
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stronken | meervoud | stronk |
| stronkje | verkleinwoord | stronk |
| stronkjes | verkleinwoord meervoud | stronk |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stronk zijn vastgelegd.