sol
zelfstandig naamwoord, werkwoord sɔlBetekenis
- colloïdale oplossing.
- bepaalde muzieknoot tussen fa en la
- munteenheid in Peru waarvan de Nieuwe Peruviaanse sol de ISO-code PEN heeft
- zon
- aarde, aardoppervlak, grond
- bodem, vloer
- de muziektoon “g” ook “sol”
- (metonymie) zonneschijn
- vijfde toon van een hexachord
- munteenheid in Peru, in gebruik tot 1985
- links
- links, progressief
- links, linkerkant
- (boksen) linkse
Hoe spreek je sol uit?
/sɔl/
Sol bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| ɔ | bot |
| l | land |
Klinkt hetzelfde als soul.
zelfstandig naamwoord
- / bepaalde muzieknoot tussen fa en la feminine, masculine
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| solen, sols | enkelvoud |
| sollen | enkelvoud |
| solletje | verkleinwoord, eerste persoon |
| solletje | verkleinwoord, tweede persoon |
| solletje | verkleinwoord, derde persoon |
| solletjes | verkleinwoord, enkelvoud |
| sols | enkelvoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van sollen
- gebiedende wijs van sollen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van sollen
Vervoeging van sol
solhele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘muzieknoot’ voor het eerst aangetroffen in 1350
Woordfamilie van sol
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| solen | meervoud | sol |
| solletje | verkleinwoord, 1e persoon | sol |
| solletjes | verkleinwoord | sol |
| sols | enkelvoud | sol |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van sol zijn vastgelegd.