kol
zelfstandig naamwoord, werkwoord /kɔl/Betekenis
- een vrouw die magie bedrijft
- een heuvel in de wielersport
- een ronde witte plek op het voorhoofd, bijvoorbeeld tussen de beide ogen van het paard
- het voorhoofd zelf
- een groot sleepnet
- plantenkop, beste hennep
- stem, geluid
- stip, vlek
- bles,
- doelwit, roos
- een stuk land
- stippelen, merken met een vlek
- kool
- een tekenpen uit houtkool
- koolstof
- windstoot, windvlaag (letterlijk: koeling)
- langs
- arm
Hoe spreek je kol uit?
/kɔl/
Kol bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| l | land |
Klinkt hetzelfde als col.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kollen | meervoud |
| kolletje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kolletjes | verkleinwoord, meervoud |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kolot | meervoud |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kolot | meervoud |
zelfstandig naamwoord
- geheel
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kolot | meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kollen
- gebiedende wijs van kollen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kollen
Vervoeging van kol
kolhele werkwoord
Woordfamilie van kol
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kollen | meervoud | kol |
| kolletje | verkleinwoord | kol |
| kolletjes | verkleinwoord meervoud | kol |
| kolot | meervoud | kol |
| gekold | woordvorm | kollen |
| kolde | woordvorm | kollen |
| kolden | woordvorm | kollen |
| kolle | woordvorm | kollen |
| kollend | woordvorm | kollen |
| kollende | woordvorm | kollen |
| kolt | woordvorm | kollen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kol zijn vastgelegd.