do

Betekenis

1. (Nederland) een bepaalde toon, die de grondtoon van een melodie aangeeft
2. (Vlaanderen) een toon van een bepaalde frequentie, die in andere systemen met C aangegeven wordt
3. donderdag, de vierde dag van de werkweek
4. de naam van de grondtoon in solmisatie
5. informeel feestje, partijtje
6. informeel kapsel
7. iets dat gedaan hoort te worden
8. daad, handeling
9. gedoe, opschudding, rel
10. doen
11. de muziektoon “c” of ook “do”
12. duif
13. tweede persoon enkelvoud informeel: jij
14. (met aspiratie voor een vrouwelijk woord) jouw
15. daar
16. in, naar
17. do
18. bestekamer, closet, gemak, plee, toilet, wc, WC
19. daar, hier
20. voor
21. naar, in
22. hier
23. zo, toen
24. hie, hier
25. dann
26. de
27. aan, tot
28. tot
29. in, per
30. v
31. za
32. z / ze

zelfstandig naamwoord — feminine, masculine

1. een bepaalde toon, die de grondtoon van een melodie aangeeft
2. een toon van een bepaalde frequentie, die in andere systemen met C aangegeven wordt Flanders

Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)

Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)

Herkomst

v/m uit het Italiaans overgenomen wijziging van de vroegere benaming ut, als verwijzing naar Latijn Dominus of mogelijk ook naar de achternaam van de Italiaanse musicoloog Giovanni Battista Doni die in de 17e eeuw deze naamswijziging bedacht, in de betekenis van ‘muzieknoot’ voor het eerst aangetroffen in 1601

Woordfamilie van do

Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van do zijn vastgelegd.

Verwante woorden

• fa
• la
• mi
• re
• sol