pragmatiek
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˌprɑxmaˈtikBetekenis
- het zich vooral door de praktijk laten leiden
- de tak van de taalkunde die de betekenis van taalhandelingen beschrijft waarbij ook de buitentalige context wordt betrokken
- praktisch
- actie-uitlokkend
Hoe spreek je pragmatiek uit?
/ˌprɑxmaˈtik/
Pragmatiek bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| r | rood |
| ɑ | bad |
| x | acht |
| m | maan |
| a | maan |
| t | tak |
| i | riet |
| k | kat |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| pragmatieken | meervoud |
Herkomst
afgeleid van praktijk
Woordfamilie van pragmatiek
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| pragmatieke | woordvorm | pragmatiek |
| pragmatieken | meervoud | pragmatiek |
| pragmatieker | woordvorm | pragmatiek |
| pragmatiekere | woordvorm | pragmatiek |
| pragmatiekers | woordvorm | pragmatiek |
| pragmatieks | woordvorm | pragmatiek |
| pragmatiekst | woordvorm | pragmatiek |
| pragmatiekste | woordvorm | pragmatiek |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pragmatiek zijn vastgelegd.