pik
zelfstandig naamwoord, werkwoord pɪkBetekenis
- geslachtsdeel van de man, penis
- zeis, houweel
- pek, teer
- in de uitdrukking
- drup, het geluid van neervallende druppels
Hoe spreek je pik uit?
/pɪk/
Pik bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| ɪ | pit |
| k | kat |
zelfstandig naamwoord — masculine
- /; pek, teer masculine, neuter
- wrok, haat, in de uitdrukking
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| pikje | verkleinwoord |
| pikjes | verkleinwoord, enkelvoud |
| pikken | enkelvoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van pikken
- gebiedende wijs van pikken
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van pikken
Vervoeging van pik
pikhele werkwoord
Herkomst
[1] In de betekenis van ‘penis’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1900 . Waarschijnlijk ontleend aan een Scandinavische taal, bijv. het Zweeds pick (sinds 1736), Deens pik.
Woordfamilie van pik
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| pikje | verkleinwoord | pik |
| pikjes | verkleinwoord | pik |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pik zijn vastgelegd.