ik
persoonlijk voornaamwoord, zelfstandig naamwoord ɪkBetekenis
- verwijst naar de spreker of schrijver.
- ego, de eigenlijke zelfstandige persoon
- 1e persoon enkelvoud onderwerpsvorm
- enkelvoud
- zon
- vis
- enkelvoud, verwijst naar de spreker of schrijver.
Hoe spreek je ik uit?
/ɪk/
Ik bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɪ | pit |
| k | kat |
persoonlijk voornaamwoord — person
- nominatief (onderwerp), verwijst naar de spreker of schrijver met uitsluiting van anderen
Herkomst
erfwoord in de betekenis van ‘persoonlijk voornaamwoord’ voor het eerst aangetroffen in 776
Woordfamilie van ik
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ikje | woordvorm | ik |
| ikjes | meervoud | ik |
| ikken | meervoud | ik |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ik zijn vastgelegd.