slimmerik
zelfstandig naamwoord ˈslɪməˌrɪkBetekenis
- iemand die slim, vindingrijk is (soms ook ironisch bedoeld)
Hoe spreek je slimmerik uit?
/ˈslɪməˌrɪk/
Slimmerik bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| l | land |
| ɪ | pit |
| m | maan |
| ə | de |
| r | rood |
| k | kat |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| slimmeriken | meervoud |
| slimmerikje | verkleinwoord, enkelvoud |
| slimmerikjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Afgeleid van slim met het achtervoegsel -erik.
Woordfamilie van slimmerik
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| slimmeriken | meervoud | slimmerik |
| slimmerikje | verkleinwoord | slimmerik |
| slimmerikjes | verkleinwoord meervoud | slimmerik |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van slimmerik zijn vastgelegd.