blikken
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord, werkwoord ˈblɪkə(n)Betekenis
- van blik vervaardigd
- alsof van blik vervaardigd of afkomstig daarvan
- in een bepaalde richting kijken
- schitteren
Hoe spreek je blikken uit?
/ˈblɪkən/
Blikken bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| l | land |
| ɪ | pit |
| k | kat |
| ə | de |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Woordvorm
- meervoud van het zelfstandig naamwoord blik
Vervoeging van blikken
blikkenhele werkwoord
Herkomst
[zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord] afgeleid van blik met het achtervoegsel -en
Woordfamilie van blikken
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| blikke | woordvorm | blikken |
| blikkend | woordvorm | blikken |
| blikkende | woordvorm | blikken |
| blikt | woordvorm | blikken |
| blikte | woordvorm | blikken |
| blikten | woordvorm | blikken |
| geblikt | woordvorm | blikken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van blikken zijn vastgelegd.