microfoon
zelfstandig naamwoord ˌmikroˈfonBetekenis
- een toestel dat geluidstrillingen omzet in een elektrisch signaal
Hoe spreek je microfoon uit?
/ˌmikroˈfon/
Microfoon bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| i | riet |
| k | kat |
| r | rood |
| o | boot |
| f | fiets |
| n | nek |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| microfoons | meervoud |
| microfoontje | verkleinwoord, enkelvoud |
| microfoontjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘geluidsversterker’ voor het eerst aangetroffen in 1872
Woordfamilie van microfoon
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| microfoons | meervoud | microfoon |
| microfoontje | verkleinwoord | microfoon |
| microfoontjes | verkleinwoord meervoud | microfoon |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van microfoon zijn vastgelegd.