hormoon
zelfstandig naamwoord hɔrˈmonBetekenis
- een stof die door een endocriene klier wordt afgescheiden en een bepaald effect veroorzaakt in het lichaam
Hoe spreek je hormoon uit?
/hɔrˈmon/
Hormoon bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| ɔ | bot |
| r | rood |
| m | maan |
| o | boot |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| hormonen | meervoud |
| hormoontje | verkleinwoord, enkelvoud |
| hormoontjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
van Engels hormone, van Oudgrieks ὁρμῶν (hormoon), het tegenwoordig deelwoord van ὁρμάω (hormáoo) "in beweging brengen", dus: "de in beweging brengende" De naam is in 1904 door de Britse artsen E.H. Starling en W.M. Bayliss bedacht, omdat het gaat om stoffen die voor het lichaam signaal zijn om bepaalde reacties op gang te brengen. In de betekenis van ‘inwendig afgescheiden stof’ voor het eerst aangetroffen in 1912
Woordfamilie van hormoon
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| hormonen | meervoud | hormoon |
| hormoontje | verkleinwoord | hormoon |
| hormoontjes | verkleinwoord meervoud | hormoon |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van hormoon zijn vastgelegd.