gewoon
bijvoeglijk naamwoord, zelfstandig naamwoord ɣəˈwonBetekenis
- zoals gebruikelijk
- alledaags, normaal
- de gewone man: iemand die niet erg rijk is
- iets ~ zijn: ergens aan gewend zijn
Hoe spreek je gewoon uit?
/xəˈwon/
Gewoon bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| x | acht |
| ə | de |
| w | quiz |
| o | boot |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
bijvoeglijk naamwoord
- zonder verdere complicaties
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| gewone | verbogen, stellende trap |
| gewoner | onverbogen, vergrotende trap |
| gewonere | verbogen, vergrotende trap |
| gewoners | partitief, vergrotende trap |
| gewoons | partitief, stellende trap |
| gewoonst | onverbogen, overtreffende trap |
| gewoonste | verbogen, overtreffende trap |
zelfstandig naamwoord — neuter
- de handeling van het wonen ww (vooral informeel taalgebruik)
Herkomst
In de betekenis van ‘gewend, gebruikelijk’ voor het eerst aangetroffen in 1236
Woordfamilie van gewoon
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gewone | verbogen vorm | gewoon |
| gewoner | vergrotende trap | gewoon |
| gewonere | verbogen vergrotende trap | gewoon |
| gewoners | partitieve vergrotende trap | gewoon |
| gewoons | partitive, positive | gewoon |
| gewoonst | uninflected, superlative | gewoon |
| gewoonste | inflected, superlative | gewoon |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van gewoon zijn vastgelegd.