gewoonte
zelfstandig naamwoord ɣəˈwontəBetekenis
- vaste wijze om dingen te doen
Hoe spreek je gewoonte uit?
/xəˈwontə/
Gewoonte bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| x | acht |
| ə | de |
| w | quiz |
| o | boot |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| gewoonten, gewoontes | meervoud |
| gewoontetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| gewoontetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Afgeleid van gewoon met het achtervoegsel -te.
Woordfamilie van gewoonte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gewoonten | meervoud | gewoonte |
| gewoontes | meervoud | gewoonte |
| gewoontetje | verkleinwoord | gewoonte |
| gewoontetjes | verkleinwoord meervoud | gewoonte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van gewoonte zijn vastgelegd.