complot
zelfstandig naamwoord kɔm'plɔtBetekenis
- samenwerking van meerdere personen om een bepaald (verboden of slecht) doel te bereiken
Hoe spreek je complot uit?
/kɔmˈplɔt/
Complot bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| m | maan |
| p | pak |
| l | land |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| complotje | verkleinwoord, enkelvoud |
| complotjes | verkleinwoord, meervoud |
| complotten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘samenzwering’ voor het eerst aangetroffen in 1588
Woordfamilie van complot
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| complotje | verkleinwoord | complot |
| complotjes | verkleinwoord meervoud | complot |
| complotten | meervoud | complot |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van complot zijn vastgelegd.