polyglot
zelfstandig naamwoord ˌpoliˈɣlɔtBetekenis
- iemand die veel talen goed kent
Hoe spreek je polyglot uit?
/ˌpoliˈxlɔt/
Polyglot bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| o | boot |
| l | land |
| i | riet |
| x | acht |
| ɔ | bot |
| t | tak |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| polyglotje | verkleinwoord, enkelvoud |
| polyglotjes | verkleinwoord, meervoud |
| polyglotten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘veel talen sprekend’ voor het eerst aangetroffen in 1866
Woordfamilie van polyglot
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| polyglotje | verkleinwoord | polyglot |
| polyglotjes | verkleinwoord meervoud | polyglot |
| polyglotten | meervoud | polyglot |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van polyglot zijn vastgelegd.