bang
bijvoeglijk naamwoord bɑŋBetekenis
- een min of meer beredeneerde angst voor iets hebbend
- angstaanjagend, angst verwekkend
- bangelijk, bang van karakter
- knal
- explosie
- knallen
- (oudere) broer
- staat, deelstaat
- de rechterhand van de districtschef, kort voor bang tá.
- een groep Chinezen die uit dezelfde provincie stammen en die een tijdje in hun land onder de Fransen hebben geleefd.
Hoe spreek je bang uit?
/bɑŋ/
Bang bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɑ | bad |
| ŋ | ding |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| bange | verbogen, stellende trap |
| banger | onverbogen, vergrotende trap |
| bangere | verbogen, vergrotende trap |
| bangers | partitief, vergrotende trap |
| bangs | partitief, stellende trap |
| bangst | onverbogen, overtreffende trap |
| bangste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
In de betekenis van ‘angstig’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1350
Woordfamilie van bang
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bange | verbogen vorm | bang |
| banger | vergrotende trap | bang |
| bangere | verbogen vergrotende trap | bang |
| bangers | partitieve vergrotende trap | bang |
| bangs | partitive, positive | bang |
| bangst | uninflected, superlative | bang |
| bangste | inflected, superlative | bang |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bang zijn vastgelegd.