vergunningplicht
zelfstandig naamwoord vərˈɣʏnɪŋˌplɪxtBetekenis
- de plicht om ergens een vergunning voor aan te vragen
Hoe spreek je vergunningplicht uit?
/vərˈxʏnɪŋˌplɪxt/
Vergunningplicht bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| ə | de |
| r | rood |
| x | acht |
| ʏ | put |
| n | nek |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| p | pak |
| l | land |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vergunningplichten | meervoud |
| vergunningplichtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| vergunningplichtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van vergunning en plicht
Woordfamilie van vergunningplicht
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vergunningplichten | meervoud | vergunningplicht |
| vergunningplichtje | verkleinwoord | vergunningplicht |
| vergunningplichtjes | verkleinwoord meervoud | vergunningplicht |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vergunningplicht zijn vastgelegd.