vergunninghouder
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een rechtspersoon die iets mag dat in de vergunning omschreven is
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vergunninghouders | meervoud |
Herkomst
samenstelling van vergunning en houder
Woordfamilie van vergunninghouder
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vergunninghouders | meervoud | vergunninghouder |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vergunninghouder zijn vastgelegd.