naamval
zelfstandig naamwoord ˈnamvɑlBetekenis
- een buigingsvorm van een naamwoord, lidwoord of telwoord die de functie van dat woord in de zin aangeeft
Hoe spreek je naamval uit?
/ˈnamvɑl/
Naamval bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| n | nek |
| a | maan |
| m | maan |
| v | vis |
| ɑ | bad |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| naamvallen | meervoud |
| naamvalletje | verkleinwoord, enkelvoud |
| naamvalletjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘elk der buigingsvormen van een naamwoord’ voor het eerst aangetroffen in 1700 (Van Hoogstraten).
Woordfamilie van naamval
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| naamvallen | meervoud | naamval |
| naamvalletje | verkleinwoord | naamval |
| naamvalletjes | verkleinwoord meervoud | naamval |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van naamval zijn vastgelegd.