verbuiging
zelfstandig naamwoord vərˈbœyɣɪŋBetekenis
- het veranderen van de vorm van een naamwoord of voornaamwoord om een zekere grammaticale rol aan te duiden
- het veranderen van de buiging, een geval van mechanische vervorming
- declinatie
Hoe spreek je verbuiging uit?
/vərˈbœyxɪŋ/
Verbuiging bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| ə | de |
| r | rood |
| b | bak |
| œy | huis |
| x | acht |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- de flexie van een naamwoord of voornaamwoord naar geslacht, getal en naamval
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| verbuigingen | meervoud |
| verbuiginkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| verbuiginkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van verbuigen met het achtervoegsel -ing.
Woordfamilie van verbuiging
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| verbuigingen | meervoud | verbuiging |
| verbuiginkje | verkleinwoord | verbuiging |
| verbuiginkjes | verkleinwoord meervoud | verbuiging |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van verbuiging zijn vastgelegd.