zelfverklaard
bijvoeglijk naamwoord ˈzɛlᵊfərˌklartBetekenis
- door zichzelf aangesteld in een ambt, door zichzelf zo genoemd
Hoe spreek je zelfverklaard uit?
/ˈzɛləfərˌklart/
Zelfverklaard bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| z | zon |
| ɛ | bed |
| l | land |
| ə | de |
| f | fiets |
| r | rood |
| k | kat |
| a | maan |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| zelfverklaarde | verbogen, stellende trap |
| zelfverklaards | partitief, stellende trap |
Herkomst
samenstelling van zelf vn "aanwijzend voornaamwoord" en verklaard ww "voltooid deelwoord"
Woordfamilie van zelfverklaard
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| zelfverklaarde | verbogen vorm | zelfverklaard |
| zelfverklaards | partitive, positive | zelfverklaard |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van zelfverklaard zijn vastgelegd.