toegangsbewijs
zelfstandig naamwoord ˈtuɣɑŋzbəˌwɛisBetekenis
- is een bewijs, meestal in de vorm van een kaart, maar ook wel als polsbandje, of stempel op hand of pols, dat voor de toegang betaald is
Hoe spreek je toegangsbewijs uit?
/ˈtuxɑŋzbəˌwɛis/
Toegangsbewijs bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| u | boek |
| x | acht |
| ɑ | bad |
| ŋ | ding |
| z | zon |
| b | bak |
| ə | de |
| w | quiz |
| ɛi | trein |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| toegangsbewijsje | verkleinwoord, enkelvoud |
| toegangsbewijsjes | verkleinwoord, meervoud |
| toegangsbewijzen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van toegang en bewijs met het invoegsel -s-
Woordfamilie van toegangsbewijs
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| toegangsbewijsje | verkleinwoord | toegangsbewijs |
| toegangsbewijsjes | verkleinwoord meervoud | toegangsbewijs |
| toegangsbewijzen | meervoud | toegangsbewijs |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van toegangsbewijs zijn vastgelegd.