paradijs
zelfstandig naamwoord ˌparaˈdɛisBetekenis
- in de volksmond een oord waar het leven heerlijk is, een zalig klimaat, mooie omgeving en overvloed aan lekkers
- in het christendom (en andere religies) de plaats waar iemand na zijn dood naar toe kan gaan, een plaats waar God is, de hemel
- de voormalige verblijfplaats van Adam en Eva
Hoe spreek je paradijs uit?
/ˌparaˈdɛis/
Paradijs bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| a | maan |
| r | rood |
| d | dak |
| ɛi | trein |
| s | sok |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| paradijsje | verkleinwoord, enkelvoud |
| paradijsjes | verkleinwoord, meervoud |
| paradijzen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘lusthof’ voor het eerst aangetroffen in 1240
Woordfamilie van paradijs
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| paradijsje | verkleinwoord | paradijs |
| paradijsjes | verkleinwoord meervoud | paradijs |
| paradijzen | meervoud | paradijs |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van paradijs zijn vastgelegd.