rijbewijs
zelfstandig naamwoord ˈrɛibəˌwɛisBetekenis
- een officieel document waarmee de bezitter bevoegd is om een motorvoertuig te besturen
- rijbewijs
Hoe spreek je rijbewijs uit?
/ˈrɛibəˌwɛis/
Rijbewijs bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| r | rood |
| ɛi | trein |
| b | bak |
| ə | de |
| w | quiz |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| rijbewijsje | verkleinwoord, enkelvoud |
| rijbewijsjes | verkleinwoord, meervoud |
| rijbewijzen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van rij ww en bewijs
Woordfamilie van rijbewijs
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| rijbewijsje | verkleinwoord | rijbewijs |
| rijbewijsjes | verkleinwoord meervoud | rijbewijs |
| rijbewijzen | meervoud | rijbewijs |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van rijbewijs zijn vastgelegd.