rokken
zelfstandig naamwoord, werkwoord /ˈrɔkə(n)/Betekenis
- houten staafje om vezels omheen te winden, gebruikt bij het spinnen
- op een spinrokken winden
Hoe spreek je rokken uit?
/ˈrɔkən/
Rokken bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| r | rood |
| ɔ | bot |
| k | kat |
| ə | de |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Woordvorm
- meervoud van het zelfstandig naamwoord rok
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| rokkens | meervoud |
| rokkentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| rokkentjes | verkleinwoord, meervoud |
Vervoeging van rokken
rokkenhele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘onderdeel van spinnewiel’ aangetroffen vanaf 1240
Woordfamilie van rokken
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gerokt | woordvorm | rokken |
| rokke | woordvorm | rokken |
| rokkend | woordvorm | rokken |
| rokkende | woordvorm | rokken |
| rokkens | meervoud | rokken |
| rokkentje | verkleinwoord | rokken |
| rokkentjes | verkleinwoord meervoud | rokken |
| rokt | woordvorm | rokken |
| rokte | woordvorm | rokken |
| rokten | woordvorm | rokken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van rokken zijn vastgelegd.