planeet
zelfstandig naamwoord plaˈnetBetekenis
- een groot, rond en massief hemellichaam dat zelf geen licht geeft en in een vaste baan rond een ster draait
Hoe spreek je planeet uit?
/plaˈnet/
Planeet bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| l | land |
| a | maan |
| n | nek |
| e | veel |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| planeetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| planeetjes | verkleinwoord, meervoud |
| planeten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘hemellichaam’ voor het eerst aangetroffen in 1240
Woordfamilie van planeet
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| planeetje | verkleinwoord | planeet |
| planeetjes | verkleinwoord meervoud | planeet |
| planeten | meervoud | planeet |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van planeet zijn vastgelegd.