ordinantie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een bevel dat van hogerhand gegeven is
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ordinanties | meervoud |
| ordinantiën | meervoud |
Herkomst
uit het Frans
Woordfamilie van ordinantie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ordinanties | meervoud | ordinantie |
| ordinantiën | meervoud | ordinantie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ordinantie zijn vastgelegd.