notoir
bijvoeglijk naamwoord noˈtorBetekenis
- berucht.
- algemeen bekend
Hoe spreek je notoir uit?
/noˈtor/
Notoir bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| n | nek |
| o | boot |
| t | tak |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
bijvoeglijk naamwoord
- berucht
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| notoirder | onverbogen, vergrotende trap |
| notoirdere | verbogen, vergrotende trap |
| notoirders | partitief, vergrotende trap |
| notoire | verbogen, stellende trap |
| notoirs | partitief, stellende trap |
| notoirst | onverbogen, overtreffende trap |
| notoirste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
van Frans notoire ⁽ᶠʳ⁾ uit het Latijn: notarius, publiek ambtenaar, van nota met de suffix -arius. In de betekenis van ‘bekend, berucht’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1497
Woordfamilie van notoir
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| notoirder | vergrotende trap | notoir |
| notoirdere | verbogen vergrotende trap | notoir |
| notoirders | partitieve vergrotende trap | notoir |
| notoire | verbogen vorm | notoir |
| notoirs | partitive, positive | notoir |
| notoirst | uninflected, superlative | notoir |
| notoirste | inflected, superlative | notoir |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van notoir zijn vastgelegd.