conto
zelfstandig naamwoord 'kɔntoBetekenis
- rekening
- iets op iemands conto schrijven: iemand verantwoordelijk houden voor een gebeurtenis
Hoe spreek je conto uit?
/ˈkɔnto/
Conto bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| t | tak |
| o | boot |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| conti | meervoud |
| conto's | meervoud |
| contootje | verkleinwoord, enkelvoud |
| contootjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Italiaans, in de betekenis van ‘rekening’ voor het eerst aangetroffen in 1620
Woordfamilie van conto
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| conti | meervoud | conto |
| conto's | meervoud | conto |
| contootje | verkleinwoord | conto |
| contootjes | verkleinwoord meervoud | conto |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van conto zijn vastgelegd.