blondine
zelfstandig naamwoord /blɔnˈdiːnə/Betekenis
- een vrouw of meisje met blond haar
- blondine
Hoe spreek je blondine uit?
/blɔnˈdinə/
Blondine bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| l | land |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| d | dak |
| i | riet |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| blondines | meervoud |
| blondinetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| blondinetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘blond meisje’ voor het eerst aangetroffen in 1866
Woordfamilie van blondine
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| blondines | meervoud | blondine |
| blondinetje | verkleinwoord | blondine |
| blondinetjes | verkleinwoord meervoud | blondine |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van blondine zijn vastgelegd.